این دورۀ آموزشی جامع، به تشریح مبانی نظام تربیتی صحیح و پایدار می‌پردازد که بر اساس تطابق تربیت با نظام مهندسی خلقت استوار است. محور اصلی دوره، درک مفهوم "شیب ملایم" در رشد انسان است؛ به این معنا که تحول در متربی، باید تدریجی، مستمر، و مطابق با اقتضائات هر دوره (کودکی، نوجوانی، جوانی) صورت گیرد، نه با شوک‌های ناگهانی.

اهداف آموزشی این دوره شامل موارد زیر است:

• آموزش صبر و استقامت: تبیین ضرورت صبر بلندمدت در تربیت و پرهیز از عجله برای دیدن ثمر زودرس، که منجر به کم‌ثمر شدن یا خرابی کار می‌شود.
• روش ارجاع به مقصد: القای این اصل که مربی باید همچون یک "در" باشد که متربی را برای کسب مرید به سوی خود دعوت نکند، بلکه او را به "مقصد اصلی" (امام و بزرگ‌تر) ارجاع دهد.
• تربیت بر اساس نیاز (روش قرآنی): آموزش روش جذب مخاطب از طریق ورود به دغدغه‌ها و نیازهای ذهنی او، نه صرفاً بیان محفوظات آموزشی (همانند نزول قرآن در بستر وقایع).
• اهمیت انس و محبت: تأکید بر ایجاد رابطۀ انسی و سرشار از محبت کامل با متربی، زیرا دل نوجوان با محبت رابطه برقرار می‌کند و این محبت، زیربنای ولایت و حرکت سریع اوست.
• وقت‌گذاری ویژه: درک اهمیت وقت‌گذاری ویژه برای افراد مستعد یا مقاوم، و پرهیز از برخورد یکسان با همۀ مخاطبان در امور تربیتی.
• تطابق زبان سِرّ و سَرّ: آموزش ضرورت باور قلبی به کلام و پرهیز از حرافی، چرا که زبان وجود و باطن (زبان سرّ) مربی باید با زبان گفتار (زبان سَر) او همخوانی داشته باشد تا کلام مؤثر واقع شود.
• توسعه ولایت و یاری امام زمان (عج): نهادینه کردن این باور که هر کار تربیتی، کار امام است و مربی باید با شفافیت خود، ارجاع به مبدأ (خداوند و امام زمان) دهد تا از امداد و تأیید الهی بهره‌مند شود.